Prostata

Jesteś, żonaty, pierwsza rzeczą jaką zrobisz będzie rozmowa z żona. Ona prawdopodobnie wie ale powiedz jej co odczuwasz. Następną rzeczą jaką zrobisz to będzie wizyta u lekarza, który zada ci mnóstwo pytań. Wielu lekarzy sprawdzi wiek i objawy i będzie podejrzewać, że twoją choroba jest łagodny przerost gruczołu krokowego.

Urolog przepyta cię z całej listy objawów łagodnego przerostu gruczołu krokowego:

• Ile razy musisz wstawać w nocy aby oddać mocz?
• Czy czasem masz problemy z rozpoczęciem oddawania moczu?
• Czy problemy te występują zawsze?
• Czy strumień moczu kończy się przed oddawaniem moczu, a potem powraca kilka sekund  później?
• Czy masz uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza po oddaniu moczu?
• Czy sądzisz, że strumień jest słabszy niż 5 lat temu?
• Czy odczuwasz ból przy oddawaniu moczu?
• Czy w momencie silnego parcia na mocz musisz oddawać mocz od razu, czy możesz poczekać do bardziej odpowiedniej chwili?
• Czy kiedykolwiek zdarzyło ci się mieć kroplowe nietrzymanie moczu lub bezwiednie oddawałeś mocz?
• Czy kiedykolwiek zauważyłeś krew w moczy?

Lekarz będzie chciał się dowiedzieć o przebytych operacjach w zakresie miednicy czy cewki, przebyciu rzeżączki, cukrzycy, czy uszkodzeniu rdzenia kręgowego. Wielu lekarzy w tym samym czasie prowadzi badanie przezodbytnicze, aby zobaczyć jak wygląda twój gruczoł krokowy. Jeśli masz więcej niż 40 czy 50 lat najprawdopodobniej przechodziłeś już takie badania. Jeśli nie  – bądź spokojny , jest to badanie proste , szybkie i bezbolesne.

Lekarz będzie wstanie zbadać tylko dwa boczne płaty  gruczołu, ale zazwyczaj jest to wystarczające do stwierdzenia, czy prostata jest powiększona, i czy jest przyczyną objawów łagodnego łagodnego przerostu stercza. Większość z nich spowodowana jest powiększeniem się tych dwóch płatów. Po tym badaniu będzie wstanie powiedzieć ci czy nie wyczuł guzków, pasm i twardych miejsc na gruczole. Znaczy to, że prawdopodobnie nie masz raka gruczołu krokowego tworzącego się w tym miejscu.

Jednakże jak widzieliśmy wcześniej, w 10 do 30% przypadków raka prostaty we wczesnych stadiach nie ma żadnych zewnętrznych objawów. Wynika z tego, że nawet palec wyszkolonego specjalisty nie jest w stanie nic wykryć, nawet jeśli jest tam jakaś zmiana. Jedyna rzeczą , której twój lekarz nie jest w stanie ci na pewno powiedzieć, jest to, że nie masz łagodnego przerostu stercza. Nawet jeśli płaty boczne nie są powiększone , to winny może być płat środkowy , którego nie jest w stanie zbadać.

Również płaty mogą wzrastać w kierunku cewki, a nie powiększać się nazewnątrz, dając objawy łagodnego przerostu stercza  bez stwierdzalnego w badaniu powiększenia. W tym momencie lekarz musi podjąć decyzję , czy masz łagodny przerost stercza i w związku z tym  – czy skierować cię do specjalisty w tej dziedzinie – urologa.

Jeżeli będziesz leczony w szpitalu, zostaniesz skierowany na oddział urologii. Jeżeli leczysz się prywatnie  twój lekarz skieruje cię do urologa  z prywatna praktyką, z którym już wcześniej pracował. po przeprowadzeniu wywiadu z tobą prawdopodobnie dokona badania przez odbytnicę . Jego wyniki będa pokrywały się z sugestiami lekarza ogólnego, ale on jest specjalista i może stwierdzić  więcej.

Następnym krokiem jest badanie moczu w celu wykrycia obecności leukocytów, które mogłyby sugerować  infekcję dróg moczowych. Przed badaniem przez odbytnice zostanie pobrana krew, poniewaz badanie to może wpłynąć na stężenie krwi pewnych wskaźników prostaty. Jednym z badań będzie ocena funkcji nerek.

Wielu urologów przeprowadza również badanie stężenia swoistego antygenu sterczowego. Jeżeli jest ono wyższe od normalnego – wskazuje na rozwój raka prostaty. Badanie to w pewnych przypadkach daje fałszywe wyniki, ale jjest dobre diagnostycznie. wyniki tych badań dadzą urologowi  znacznie bogatszą wiedzę o stanie twojego zdrowia .

Jeżeli twoja prostata jest powiększona, ale objawy nie są tak silne, żeby powodowały duży niepokój , to urolog stwierdzi, że twój stan zdrowia jest pod kontrolą . Większość osób cierpiących na łagodny przerost gruczołu krokowego  uczy się żyć z jego objawami, jeśli nie są one zbyt nasilone.

Kiedy mężczyzna cierpi na poważne bóle, a urolog wyklucza infekcyjne zapalenie stercza, mamy do czynienia z innym schorzeniem, nazywanym przez lekarzy  nieinfekcyjnym zapaleniem gruczołu krokowego. Chory ma takie objawy jak:

• bóle w dole pleców,
• pieczenie podczas oddawania moczu,
• bóle i dyskomfort po wytrysku nasienia,
• a czasami nieznacznie, ale widocznie podkrwawianie z nasieniem.

Urolog skontroluje prostatę chorego i często stwierdzi w niej zaleganie  wydzieliny sterczowej. Może ona byc albo nie być powiększona lub może mieć albo nie mieć wyczuwalnych twardych gruzełków lub guzków.

W tej sprawie  nie istnieją ani łatwe odpowiedzi, ani proste rozwiązania, ani żadne pewniki. Niektórzy lekarze są zdania, że nieinfekcyjne zapalenie stercza może być wywołane przez jakis rodzaj drobnoustrojów, którego nie możemy zobaczyć i o którym jeszcze nie wiemy, albo może to byc jakąś forma jałowego zapalenia , które nie jest wyrazem zakażenia.

Jedna rzecz pozostaje stała: masaż gruczołu krokowego umożliwia pacjentowi wydalanie dużej wydzieliny stercza poprzez cewkę moczową na zewnątrz. Takie postępowanie często przynosi natychmiastowa poprawę.

Urolodzy nie są zgodni, jaki jest mechanizm działania tej terapii. Uważają, że większość mężczyzn z normalnym gruczołem krokowym wydziela niewielką ilość płynu sterczowego dziennie.

Większość wydzielonego płynu  wydala się z moczem nie dając żadnych podstaw do obaw. Wraz z pobudzeniem seksualnym dochodzi do  10- krotnego zwiększenia ilości tej wydzieliny dla zapewnienia właściwego efekty czynnościowego, który polega na pomaganiu w przemieszczaniu się komórek rozrodczych  poza obrębami cewki  moczowej z wnętrza prącia  podczas szczytowania.

Kiedy podniecony mężczyzna zdenerwuje się nagle i nie dojdzie do orgazmu, cała ilosc tego pozasterczowego płynu pozostanie w obrębie gruczołu . Jeżeli zdarza się to rzadki płyn ten jest w krótkim czasie wydalany wraz z moczem. lecz powtarzające się frustracje w czasie podniecenia seksualnego mogą wywołać zwiększenie ilości wydzieliny  zgromadzonej w sterczu, a to może prowadzić do ujawnienia sie dolegliwości  opisanych wyżej.

Zdarzają się sytuacje kiedy mężczyzna produkuje o wiele większa  ilość wydzieliny stercza niż normalnie wytryskuje podczas orgazmu. To także może prowadzić do gromadzenia się tego płynu w sterczu, wywołując chorobę. niektóre problemy związane ze sterczem  mają więc bezpośredni związek z życiem seksualnym mężczyzny – zarówno zbyt intensywnym, jaki zbyt małym.

spotyka się również takie sytuacje, kiedy istnieją objawy zapalenia gruczołu krokowego, a nie stwierdza się absolutnie żadnej z reprezentowanych wyżej przyczyn. Niektórym urologom wydaje się ,że taka sytuacja może być wywołana stresem.

Inni z kolei upatrują przyczyny w zmniejszeniu  napięcia niektórych mięśni gładkich krocza, co mogłoby spowodować zwiększone gromadzenie wydzieliny  w obrębie stercza. Nikt jednak nie wie na pewno. Doprowadziło to do sugestii, że przyczyna mogą być pewne aspekty psychologiczne w odniesieniu do mężczyzn, u których nie stwierdza się żadnych innych, fizycznych przyczyn choroby.

Strach, niepokój lub napięcie nerwowe związane z seksem,pracą zawodową, żoną szkołą lub rodziną oraz wiele innych mogą być odpowiedzialne u predysponowanych osób za powstawanie objawów zapalenia stercz nawet przy braku znanych czynników fizycznych.

W niektórych przypadkach antybiotyki mogą okazać się pomocne, choć nie jest wówczas znany żaden bakteyjny czynnik wywołujący chorobę. Urolodzy  spodziewają się wówczas efektu placebo, który jest szczególnie istotny u chorych z psychologicznym lub nerwowym podłożem choroby. Dając po prostu tabletkę choremu mówi mu się, że może mu pomóc w chorobie.

I rzeczywiście okazuje się ,że mu pomaga. To wcale nie zależy od rodzaju tabletki. Takie zjawisko lekarze nazywają efektem placebo. Tradycyjnie stosowano tabletki z cukru, pozbawione jakiegokolwiek działania  leczniczego. Przy czym lekarz podając tabletkę choremu gwarantował ustąpienie dolegliwości po upływie 10 dni, co  okazywało się często prawdą.

Zjawisko to łączy się z aspektami psychologicznymi i psychosomatycznymi leczenia chorób  i w tej sprawie  nie ma nikogo, kto by miał lub nie miał racji. Co działa to działa i nie ma powodu poddawac tego pod dyskusję.

Spójrzmy na zabieg przezcewkowy pod kątem statystycznych niebezpieczeństw i niepożądanych działań ubocznych.

1.Wytrysk wsteczny nasienia

Jest to efekt ubezpłodnienia. Żywotna część układu płciowego mężczyzny zawarta jest w prostacie  i inne elementy nasienia sa wstrzykiwane do cewki na poziomie stercza. kiedy usunie się większą część prostaty, produkowany przez gruczoł płyn  zwilżający i ochraniający plemniki w drodze  w dół przez cewkę moczową również  przestanie być  wytwarzany.

Teraz gdy  następuje orgazm, skurcze mięśniowe przepychają plemniki i płyn z prostaty i pęcherzyków nasiennych do cewki sterczowej. W tym czasie kiedy to się dzieje , szyja pęcherza moczowego  zamyka się tak, że płyn musi przedostawać się przez cewkę w dół – poza prącie. Lecz po operacji ten mechanizm zamykania szyi pęcherza jest z reguły usunięty w celu zapewnienia większej przestrzeni dla przepływu moczu.

Przy otwartej szyi pęcherza, nasienie wybiera drogę najmniejszego oporu i przedostaje się do wnętrza pęcherza zamiast na zewnątrz prącia. Taką operację określa się jako  wsteczny wytrysk nasienia . Odczucie orgazmu jest dla mężczyzny takie amo, jak dawniej, lecz nie ma wytrysku nasienia na zewnątrz.

Dla wielu chorych poddanych tego typu zabiegowi nie jest to problem. Większość chorych kandydatów do elektroresekcji przezcewkowej nie jest jiż zainteresowana w planowaniu ojcostwa. W większości przypadków pacjent, poinformowany o konsekwencji operacji, godzi się z taka sytuacją.

Kłopoty pojawiąją się, gdy chory nie został poinformowany o możliwości wystąpienia wstecznego wytrysku i na własna rękę dowiadują się o takiej możliwości. Może mieć wówczas pretensję do lekarza, że nie został poinformowany o tym przed operacją.

W ekstremalnych przypadkach, kiedy ojcostwo jest nadal pożądane, ejakulat może być odzyskany  po najbliższej mikcji po orgazmie i nasienie może być zebrane i zabezpieczone, a następnie użyte do wprowadzenia do pochwy kobiety – tak samo jak w sztucznym zapłodnieniu.

2. Krwawienie

Elektrosekcja przezcewkowa polega na dłużej ilości cięć tkanki stercza oraz na otwieraniu naczyń krwionośnych. Obfite krwawienie jest naturalnym następstwem tego zabiegu. Większość krwawiących naczyń zamykana jest  przez operatora przy uzyciu eleelektrokoagulacji.

Tak samo jak w przypadku rany skórnej  rozwija się strup, który powinien pozostać przez okres 2-3 tygodni, a potem wydalony na zewnątrz. Dzięki temu uszkodzone w czasie operacji naczynie krwionośne powinno zostać zagojone.

Jeżeli strup  odpadnie wcześniej , naczynie otwiera się , a krwawienie ujawnia się w moczu. Zdarza się stosunkowo często, co wynika najpewniej  z napinania się tej okolicy podczas oddawania stolca.

Zwyczajowo takie krwawienie opanowuje się  nakazując choremu spożywanie  dużej ilości płynów w celu oczyszczenia  krwawiącej okolicy przez płukanie moczem. Czasami tylko zdarza się  konieczność powtórnego przyjęcia chorego  do szpitala dla zabiegowego opanowania krwawienia.

3. Nietrzymanie moczu  – brak kontroli nad oddawaniem moczu.

Możliwość nietrzymania moczu jest przedmiotem  największych niepokojów chorych kierowanych do leczenia metodą przezcewkową . Stan ten wywołuje naturalne uczucie strachu i stresuje chorych, niekiedy prowadząc do  do całkowitej izolacji społecznej. Zdarza się to u około  1-4% wszystkich operowanych .

Według urologów uważa , zę jest ono mniej częste i może być następstwem ogólnego ryzyka okołooperacyjnego. Zagadnienie nietrzymania powstaje wówczas, gdy nóż elektryczny przecina tkanki w bezpośrednim sąsiedztwie mięśnia poprzecznie prążkowanego  kontrolującego trzymanie moczu, czyli zwieracza zewnętrznego cewki moczowej .

Jeżeli dojdzie do jej uszkodzenia , pacjent może nie trzymać moczu po operacji. Nietrzymanie moczu po zabiegu przezcewkowym nie musi być w cale  stałe i nieodwracalne. Istnieją leki , które można stosować, aby poprawić tę trudną sytuację . Innym możliwym środkiem zaradczym jest zastosowanie  sztucznego zwieracza cewki moczowej.

Zagadnienie nietrzymania moczu powinno być jednym z podstawowych problemów poruszanych w dyskusji  z lekarzem  przed jakimkolwiek leczeniem operacyjnym gruczolaka stercza

4. Impotencja

Eksperci w tej dziedzinie mówią o około 5% chorych leczonych tą metodą, którzy po operacji stali się impotentami. Impotencja oznacza niemożność uzyskania przez mężczyznę wzwodu prącia , czyli erekcji.Pojęcie to obejmuje również niezdolność do utrzymania wzwodu na czas niezbędny do odbycia stosunku płciowego. Ocena „męskości” u mężczyzn jest niezwykle subiektywna.

W każdym przypadku możliwość impotencji jest istotnym problemem mężczyzny, poddanego zabiegowi  i powinieneś o tym wiedzieć już teraz. Istnieje takie ryzyko u chorego po zabiegu.

Polega ono na uszkodzeniu jednego lub obu pęczków nerwowych biegnących po obu  stronach prostaty. Znajdują się one na powierzchni stercza , co oznacza, że przebiegają  poza obszarem działania noża elektrycznego wycinającego tkankę gruczolaka,. Prawidłowo przeprowadzony zabieg nie powinien zatem wywołać uszkodzenia tych pęczków i tym samym  – impotencji.

Niektórzy psychologowie zwracają uwagę, ze sprawy seksu rozgrywają się zwykle w 75% w sferze umysłowej. Dlatego właśnie problem impotencji u starszych mężczyzn jest tak bardzo skomplikowany.

Istnieje pogląd, że impotencja często pojawia się jeszcze przed operacją, ale chory nie zdaje sobie z tego sprawy. Operacja może wywołac rodzaj bloku psychologicznego uniemożliwiającego  erekcję.

Uraz operacyjny , nawet traktowany jako rodzaj niebezpieczeństwa  dla męskości  i negatywne sytuacje małżeńskie, mogą wspólnie powodować   wystąpienie impotencji na podłożu psychosomatycznym o rożnie długim czasie trwania. Istnieją leki stosowane w tym  typie impotencji, a takrze urządzenia. Każdy kandydat do operacji  metodą przezcewkową powinien byc uprzedzony  o możliwości wystąpienia impotencji, chociaż nie jest to czynnik o decydującym znaczeniu.