Spójrzmy na zabieg przezcewkowy pod kątem statystycznych niebezpieczeństw i niepożądanych działań ubocznych.
1.Wytrysk wsteczny nasienia
Jest to efekt ubezpłodnienia. Żywotna część układu płciowego mężczyzny zawarta jest w prostacie i inne elementy nasienia sa wstrzykiwane do cewki na poziomie stercza. kiedy usunie się większą część prostaty, produkowany przez gruczoł płyn zwilżający i ochraniający plemniki w drodze w dół przez cewkę moczową również przestanie być wytwarzany.
Teraz gdy następuje orgazm, skurcze mięśniowe przepychają plemniki i płyn z prostaty i pęcherzyków nasiennych do cewki sterczowej. W tym czasie kiedy to się dzieje , szyja pęcherza moczowego zamyka się tak, że płyn musi przedostawać się przez cewkę w dół – poza prącie. Lecz po operacji ten mechanizm zamykania szyi pęcherza jest z reguły usunięty w celu zapewnienia większej przestrzeni dla przepływu moczu.
Przy otwartej szyi pęcherza, nasienie wybiera drogę najmniejszego oporu i przedostaje się do wnętrza pęcherza zamiast na zewnątrz prącia. Taką operację określa się jako wsteczny wytrysk nasienia . Odczucie orgazmu jest dla mężczyzny takie amo, jak dawniej, lecz nie ma wytrysku nasienia na zewnątrz.
Dla wielu chorych poddanych tego typu zabiegowi nie jest to problem. Większość chorych kandydatów do elektroresekcji przezcewkowej nie jest jiż zainteresowana w planowaniu ojcostwa. W większości przypadków pacjent, poinformowany o konsekwencji operacji, godzi się z taka sytuacją.
Kłopoty pojawiąją się, gdy chory nie został poinformowany o możliwości wystąpienia wstecznego wytrysku i na własna rękę dowiadują się o takiej możliwości. Może mieć wówczas pretensję do lekarza, że nie został poinformowany o tym przed operacją.
W ekstremalnych przypadkach, kiedy ojcostwo jest nadal pożądane, ejakulat może być odzyskany po najbliższej mikcji po orgazmie i nasienie może być zebrane i zabezpieczone, a następnie użyte do wprowadzenia do pochwy kobiety – tak samo jak w sztucznym zapłodnieniu.
2. Krwawienie
Elektrosekcja przezcewkowa polega na dłużej ilości cięć tkanki stercza oraz na otwieraniu naczyń krwionośnych. Obfite krwawienie jest naturalnym następstwem tego zabiegu. Większość krwawiących naczyń zamykana jest przez operatora przy uzyciu eleelektrokoagulacji.
Tak samo jak w przypadku rany skórnej rozwija się strup, który powinien pozostać przez okres 2-3 tygodni, a potem wydalony na zewnątrz. Dzięki temu uszkodzone w czasie operacji naczynie krwionośne powinno zostać zagojone.
Jeżeli strup odpadnie wcześniej , naczynie otwiera się , a krwawienie ujawnia się w moczu. Zdarza się stosunkowo często, co wynika najpewniej z napinania się tej okolicy podczas oddawania stolca.
Zwyczajowo takie krwawienie opanowuje się nakazując choremu spożywanie dużej ilości płynów w celu oczyszczenia krwawiącej okolicy przez płukanie moczem. Czasami tylko zdarza się konieczność powtórnego przyjęcia chorego do szpitala dla zabiegowego opanowania krwawienia.
3. Nietrzymanie moczu – brak kontroli nad oddawaniem moczu.
Możliwość nietrzymania moczu jest przedmiotem największych niepokojów chorych kierowanych do leczenia metodą przezcewkową . Stan ten wywołuje naturalne uczucie strachu i stresuje chorych, niekiedy prowadząc do do całkowitej izolacji społecznej. Zdarza się to u około 1-4% wszystkich operowanych .
Według urologów uważa , zę jest ono mniej częste i może być następstwem ogólnego ryzyka okołooperacyjnego. Zagadnienie nietrzymania powstaje wówczas, gdy nóż elektryczny przecina tkanki w bezpośrednim sąsiedztwie mięśnia poprzecznie prążkowanego kontrolującego trzymanie moczu, czyli zwieracza zewnętrznego cewki moczowej .
Jeżeli dojdzie do jej uszkodzenia , pacjent może nie trzymać moczu po operacji. Nietrzymanie moczu po zabiegu przezcewkowym nie musi być w cale stałe i nieodwracalne. Istnieją leki , które można stosować, aby poprawić tę trudną sytuację . Innym możliwym środkiem zaradczym jest zastosowanie sztucznego zwieracza cewki moczowej.
Zagadnienie nietrzymania moczu powinno być jednym z podstawowych problemów poruszanych w dyskusji z lekarzem przed jakimkolwiek leczeniem operacyjnym gruczolaka stercza
4. Impotencja
Eksperci w tej dziedzinie mówią o około 5% chorych leczonych tą metodą, którzy po operacji stali się impotentami. Impotencja oznacza niemożność uzyskania przez mężczyznę wzwodu prącia , czyli erekcji.Pojęcie to obejmuje również niezdolność do utrzymania wzwodu na czas niezbędny do odbycia stosunku płciowego. Ocena „męskości” u mężczyzn jest niezwykle subiektywna.
W każdym przypadku możliwość impotencji jest istotnym problemem mężczyzny, poddanego zabiegowi i powinieneś o tym wiedzieć już teraz. Istnieje takie ryzyko u chorego po zabiegu.
Polega ono na uszkodzeniu jednego lub obu pęczków nerwowych biegnących po obu stronach prostaty. Znajdują się one na powierzchni stercza , co oznacza, że przebiegają poza obszarem działania noża elektrycznego wycinającego tkankę gruczolaka,. Prawidłowo przeprowadzony zabieg nie powinien zatem wywołać uszkodzenia tych pęczków i tym samym – impotencji.
Niektórzy psychologowie zwracają uwagę, ze sprawy seksu rozgrywają się zwykle w 75% w sferze umysłowej. Dlatego właśnie problem impotencji u starszych mężczyzn jest tak bardzo skomplikowany.
Istnieje pogląd, że impotencja często pojawia się jeszcze przed operacją, ale chory nie zdaje sobie z tego sprawy. Operacja może wywołac rodzaj bloku psychologicznego uniemożliwiającego erekcję.
Uraz operacyjny , nawet traktowany jako rodzaj niebezpieczeństwa dla męskości i negatywne sytuacje małżeńskie, mogą wspólnie powodować wystąpienie impotencji na podłożu psychosomatycznym o rożnie długim czasie trwania. Istnieją leki stosowane w tym typie impotencji, a takrze urządzenia. Każdy kandydat do operacji metodą przezcewkową powinien byc uprzedzony o możliwości wystąpienia impotencji, chociaż nie jest to czynnik o decydującym znaczeniu.
Obecnie blisko 95% wszystkich operacji stercza wykonuje się standardową metodą elektroresekcji przecewkowej stercza.