Prostata

W tej operacji stosuje się ten sam typ nacięcia skóry, jak w operacji pozałonowej przezpęcherzowej. Następnie odpreparowuje się mięśnie  i otrzewną zawierającą jelita oraz odsuwa się je od pęcherza.

Chirurg nacina torebkę stercza  i usówa powiększony gruczoł. Usunięta tkankę bada patolog pod kątem ewentualnych cech wzrostu nowotworowego. Następnie chirurg podwiązuje lub koaguluje  krwawienie naczynia  i wprowadza cewnik o trzech kanałach do pęcherza  moczowego przez cewkę. Zwykle stosuje się ten sam typ cewnika , co w operacji  elektroresekcji przezcewkowej.

Następnie napełnia się płynem balon  dla umocowania cewnika  we właściwym miejscu i zamyka  kolejno wszystkie warstwy rany operacyjnej. Torebkę stercza zaszywa się szczelnie, podobnie jak mięśnie , powiększenie  i skórę, które wracają na swoje miejsce.

Ten typ operacji różni się od przedstawionego  powyżej  tym, że nie otwiera się ściany pęcherza moczowego. Zabieg ten nieco jest łatwiejszy technicznie  i wiąże się z mniejszym stopniem uszkodzenia pęcherza .

Znaczy, to że nie ma potrzeby wprowadzania drugiego cewnika  przez powłoki brzuszne dla drenażu pęcherza moczowego. Drenaż i płukanie okolicy stercza wymagają zastosowanie  cewnika trujbieżnego.
Większość lekarzy uważa , że ta operacja jest mniej stresująca dla pacjenta, nie otwierany bowiem pęcherz nie musi się goić  i nie ma dodatkowego cewnika na powierzchni brzucha. Warunki ogólne procesu rekonewlescencji oraz czasu jej trwania  są mniej  więcej takie same w obu typach operacji.

W chirurgii prostaty główna zasada jest, że średniej lub mniejszej wielkości gruczolaki mogą być skutecznie usówane metoda elektroresekcji przezcewkowej. Kiedy jednak gruczoł osiąga masę ponad 50 do 60 g, urolog  podejmuje decyzję o wykonaniu operacji innego typu z powodu istotnych trudnności w skrawaniu dużych ilości tkanek i usówaniu ich przez cewkę.

W przypadkach większych gruczolaków usówanie ich sposobem  pozałonowym i ponadłonowym jest prostym i najskuteczniejszym sposobem dla zapewnienia dobrego samopoczucia chorego,

Niektórzy urolodzy zauważyli, że stosowanie takich leków, Minipress powoduje rozkurczenie włókień mięśniowych zawartych w sterczu i otaczających go. Korzystne jest rozkurczenie  i rozluźnienie  tych mięśni, pozwalające na powolne rozprężenie się stercza na zewnątrz i w ten sposób  wywołujące zmniejszenie ciśnienia  wewnętrznego wywieranego  na cewkę moczową.

Innym lekiem używanym w tym samym celu  jest terazosyna. Powoduje  ona rozkurczenie błony mięśniowej i poważnie redukuje jej siłę skurczową, okresowo rozwijaną przez te mięśnie, co z kolei powoduje zwolnienie strumienia  moczu lub zapobiega jego bezwiednemu oddawaniu.

Gruczolak stercza jest schorzeniem wysoce subiektywnym. To, co znacznie dokucza jednemu choremu, może nie być zauważone lub bycćjedynie nieznaczną dolegliwością dla kogoś innego.

Część chorych przyjmujących jeden z dwóch przedstawionych wyżej leków może donosić o ustąpieniu części dolegliwości, podczas kiedy inni nie stwierdzą żadnej zmiany w swoim życiu po ich zastosowaniu.

Badania naukowe przeprowadzone przez urologów wykazały dobitnie , że stosowanie preparatów  Minipress i Dibenzyline daje poprawę w zakresie  subiektywnych dolegliwości u chorych z gruczolakiem stercza.

Badania te obejmowały  również  kreślenie takich parametrów  obiektywnych, jak przepływ cewkowy i objętości moczu zalegającego w pęcherzu po mikcji przed i po leczeniu. Wyniki wskazują na średnią poprawę około 60%przypadków.