Prostata

Jednym z leków przyszłości w kontrolowaniu łagodnego rozrostu stercza może byc preparat obecnie znajdujący się na etapie ostatecznych testów klinicznych, wyprodukowany przez firmę  Merck and Co. o nazwie Proscar.

Lek ten blokuje enzym przekształcający testosteron w dihydrotestosteron. Ten ostatni jest czynna formą  hormonu męskiego, stymulująca wzrost gruczolaka. Badacze związani z tą firmą  uważaja, że testosteron podlega w prostacie przemianom i jest to byc może pierwotny czynnik wywołujący niepożądany wzrost stercza w okresie, kiedy mężczyzna wchodzi w wiek 40, 50 lat i później.

W wyniku zablokowania tego enzymu i uniemożliwienia  przez to dalszych przemian testosteronu dochodzi do zatrzymania  wzrostu stercza. Badacze twierdzą, że będą milczeć na temat wyników do czasu zakończenia badań klinicznych u ludzi, co jest ostatnim etapem badań nad lekiem przed wprowadzeniem go na rynek.

Na przykładzie 350 chorych uczestniczących w jednej z takich prób  klinicznych stwierdzono, że Proscar powoduje  zmniejszenie  wielkości gruczołu krokowego o średnio 28%. Jedna trzecia  poddanych próbie chorych doświadczyła  znaczącej  poprawy w zakresie  przepływu cewkowego.

Jeden z lekarzy uważa, że lek jest wysoce efektywny z biologicznie chemicznego punktu widzenia. Powoduje on zmniejszenie prostaty, jednak lek nie nadaje się do stosowania u wszystkich mężczyzn lub we wszystkich przypadkach gruczolaka stercza. Jedna z podstawowych zalet tego leku jest brak działań ubocznych, przynajmniej w czasie prób klinicznych.

Proscar  znajduje się na etapie ostatecznych prób i badań naukowych, dlatego ma szansę być uznany przez specjalna organizację zajmująca się kontrolą i dopuszczeniem do sprzedaży  leków w USA w ciągu najbliższych lat. Zawuważono tylko jeden słaby punkt w leczeniu tym lekiem. Okazało się, że potrzeba trzech miesięcy, zanim prostata zacznie się zmniejszać i zanim poprawią się parametry mikcyjne

Urolodzy założyli tę technikę od kardiochirurgów. Lekarz wprowadza do cewki moczowej cienka rurkę wielkością zbliżoną do spaghetti. Na jej wewnętrznym końcu znajduje się nie napompowany balon.

Kiedy balon ten znajdzie się we właściwym miejscu – w cewce sterczowej – a więc na wysokości powiększonego gruczołu krokowego, lekarz go pompuje. Balon w stanie napompowania utrzymuje się w cewce różnie długo. Niektórzy urolodzy preferuja okres 10 minut  wywierania ciśnienia balonem na ściany zwężonej przez gruczolaka cewki moczowej w celu przywrócenia jej pierwotnego kształtu.

Postępowanie takie przemieszcza tkankę gruczolaka na zewnątrz w stosunku do cewki. W niektórych przypadkach dochodzi nawet do uszkodzenia zewnętrznej torebki stercza w wyniku ciśnienia wywieranego na ściany  cewki i za ich pośrednictwem – na gruczolaka.

Postępowanie lecznicze ma na celu zlikwidowanie zwężenia  cewki moczowej  w sposób mechaniczny, ale bez niszczenia tkanki. Dr Flavio Castaneda, radiolog twierdzi , że  u 75% chorych u których wykonał balonowanie cewki , dolegliwości ustępują na okres 3 lat po zabiegu.

Inne badania dowodzą, że  ponad 60 chorych, którzy zostali poddani rozszerzeniu cewkimoczowej balonem 80% z nich dolegliwości mikcyjne ustąpiły lub znacznie się zmniejszyły. Dotyczy to chorych z powiększeniem płatów bocznych gruczołu krokowego. Jeżeli zwężenie cewki spowodowane jest gruczolakiem w obrębie płata środkowego, wskaźnik powodzenia tej metody spada do około 30-40%.

Przed zabiegiem wykonuje się wszystkie badania pozwalające na określenie  stopnia zwężenia cewki, wielkości gruczołu krokowego i innych. Na ich podstawie możliwe jest precuzyjne ustawienie balona pozwalające na określenie stopnia zwężenia cewki, wielkości gruczołu krokowego i innych.

Na ich podstawie możliwe jest precyzyjne umieszczenie balonu w wybranym miejscu. wykonywane sa równiez wszystkie testy, mające na celu upewnienie się, że nie mamy do czynienia z akiem ani żadna infekcją gruczołu krokowego. Cewnik umieszcza się w pęcherzu moczowympo zabiegu i usówa się następnego dnia.

Należy stwierdzić , w realiach połowy  roku 1990, że urolodzy stosujący tę technikę chwalą ją, że: jest skuteczna i łatwa  do wykonania, przy minimalnym narażeniu chorego na ból  izdenerwowanie, że jest t postępowanie niechirurgiczne i jak dotąd nie doniesiono o istotnych niekorzystnych działaniach tej metody.

Nie wszyscy lekarze jednak akceptują w pełni zasdtosowanie tej metody. Metoda pomija całkowicie te 10% chorych, którzy poddawani przeciwcewkowej elektroresekcji z powodu gruczolaka mają raka stercza rozpoznanego przypadkowo.

Niektórzy lekarze uważają, że na 100 000 rozszerzeń cewki balonem z powodu griczolaka stercza, 10 000 mężczyzn, którzy mają raka stercza w stadium A lub B, mogłoby zostać poddanych leczeniu zanim nie będzie zapóźno, w przeciwnym razie będą straceni.

Szacuje się częstośc występowania ukrytego raka stercza  na 20-25% chorych z gruczolakiem stercza. rozszerzenie balonem albo lekami dla zmniejszenia objawów  gruczolaka jest robieniem złej przysługi tym właśnie 25% chorych z ukrytym rakiem stercza. Inni eksperci uważają, że ukryty rak stercza nie zawsze ujawnia się klinicznie i powoduje śmierć chorego.

Podkreślają, że obecnie nie istnieje pewny sposób określenia, kto ma , a kto nie ma raka stercza. Biopsja stercza i ultrasonografia przezodbytnicza mogą być w tym pomocne, ale jeżeli nie zbada się mikroskopowo skrawków gruczołu po elektrosekcji przezcewkowej, ukryty rak może dawać przerzuty, o których nie dowie się nikt do czasu, aż będzie już zbyt późno do uratowania chorego.

niekiedy patolog może nie zbadać wszystkich usuniętych w czasie operacji przezcewkowej skrawków stercza i przez to może przeoczyć obecność raka. Doktor Walter stwierdza, że różnice  i sprzeczności są jeszcze większe, gdyż w trakcie zabiegu przezcewkowego wycina się tkankę  w centralnej części gruczołu – w okolicy cewki.

Natomiast zdecydowana większość  rozpoczynających się raków  stercza znajduje się  w części zewnętrznej gruczołu, a więc w części badanej palcem, a nigdy nie usówanej nożem elektrycznym w trakcie tego zabiegudla stworzenia kanału odpływu moczu przez powiększony stercz.