Im szybciej rak może być rozpoznany i leczony, tym lepsze są szanse na jego wyleczenie. Stopień uleczalności zależy od sposobu postępowania. Urolodzy klasyfikują raka na cztery stadia: A,B,C,D

Stadium A
W stadium zaawansowania choroby A rak jest niemy klinicznie i pacjent nie wie , że go ma . Zwykle nie może być znaleziony w trakcie badania palcem przez odbytnicę lub podejrzewany z jakiegokolwiek innego powodu.

Badanie swoistego antygenu w tym przypadku może wykazać podwyższenie stężenia  i prowadzi do podejrzenia raka. Jest to jeden z powodów, dla których wielu badaczy sądzi, iż oznaczenie stężenia tego antygenu we krwi jest jednym z koniecznych elementów corocznej kontroli lekarskiej mężczyzn po 40 roku życia.

Stadium A raka prostaty stwierdzane jest zwykle po wykonaniu poprzezcewkowej elektroresekcji stercza lub innej operacji wskazanej z powodu łagodnego rozrostu stercza. Usunięta tkanka  gruczołu po zbadaniu jej przez patologa ujawnia obecność raka.

Stadium B
Stadium B raka prostaty jest wykrywane zwykle jako grudka lub stwardnienie , albo twarda płytka  na powierzchni dwóch płatów gruczołu dostępnych  badaniu palcem przez odbytnicę. Może to nastąpić po tym jak chory skarży się  na dolegliwości o typie gruczolaka stercza lub przypadkowo, w trakcie rutynowego badania lekarskiego.

Stadium C
W stadium C rak jest najczęściej wykrywany podczas rutynowego badania palcem lub badania ze wskazań w wyniku odczuwania dolegliwości podobnych do tych, jakie tworzą obecność gruczolaka stercza.

W tym przypadku znaczna część gruczołu jest twarda lub zbita, co wskazuje na obecność zaawansowanego raka. W tym stadium rak mógł juz ponadto rozszerzyć się poza obręb samego stercza do sąsiednich tkanek

Stadium D
W tym stadium zaawansowania rak rozprzestrzenił się  z prostaty do sąsiednich obszarów organizmu i do węzłów chłonnych. Mógł już także rozwinąć się w płucach lub kościach, albo w każdej innej części ciała.

Rak prostaty w stadium A i B zaawansowania klinicznego zazwyczaj będzie wymagał radykalnej prostatektomii, czyli całkowitego usuniecia gruczołu krokowego. Prawie zawsze powoduje to uszkodzenie pęczków nerwowych przebiegających po obu stronach stercza i impotencję  u mężczyzny. Jednakże ostatnio pojawiły sie nowe techniki umozliwiające zachowanie  tych nerwów.

Niektórzy urolodzy twierdza jednak, że po takim zabiegu  moga pozostać  nieusunięte komórki raka. w takiej sytuacji głównym celem jest  eliminacja raka i ocalenie zycia pacjenta a nie jego zycie płciowe. Chirurg będzie zawsze starał się usunąć cały guz nowotworowy, a pęczki nerwowe nie mogą byc wtedy oszczędzone.

Dla mężczyzny będącego w szustej dekadzie życia, wyleczonego z raka prostaty w stadium A, istnieja leki i przyżądy umozliwiająceosiągnięcie erekcji  dla odbycia zadowalającego stosunku  płciowego.

Pacjent z nowotworem , leczony metoda naświetlania  wewnętrznego lub zewnętrznego, może zazwyczaj kontynuować życie płciowe bez żadnych problemów. Jego wydolność seksualna będzie taka sama, jak przed naświetleniem, z wyjątkiem zwykłego osłabienia popromiennego. Jednakże naświetlenie pewnych okolic  również może spowodować impotencję.

U pacjenta z rakiem prostaty w stadium zaawansowanym D, w którym zazwyczaj jest nieoperacyjny, życie płciowe będzie  bezpośrednio zależało od lokalizacji  raka  i jego wpływu na mozliwości seksualne. W tym czasie  pacjent jest dużo bardziej  zainteresowany przedłużeniem swojego  życia niz aktywnością płciową